EŞİMDEN UZAKLAŞTIĞIMI NASIL ANLARIM?

Evlilikte eşlerin birbirinden uzaklaşması genelde yoğun öfke duygularıyla başlamaktadır. Bu duyguların ifade edilmemesi ve yoğunlaşmasıyla beraber partnere karşı duyulan tiksinme veya soğuma duyguları artış göstermektedir. Bu duygular, beraber uyumaktan vazgeçmek, aile içerisinde yapılan aktivitelerden haz alamamak, yalnız hissetmek, depresif ve çökkün duygular yaşamak, partnerinin kendisini anlayabileceğine dair umudunu yitirmek vb. durumlarla kendini gösterebilir. Yaşanılan bu soğukluğun ardından eşler arasında boşanma söylemlerinin arttığı görülmektedir.

DUYGUSAL BOŞANMA

Duygusal boşanma çoğu zaman resmi olarak boşanmanın temelini oluşturur. Partnerlerden birinin ya da her ikisinin ortak gelecek planı yapmadığı, duygusal ve fiziksel açıdan eski yakınlıklarını yitirdikleri, kimi zaman evlilik dışı ilişkilerin de gündeme geldiği ve artık ilişkide soğuk rüzgarların estiği aşama duygusal boşanma olarak adlandırılmaktadır.

BU AŞAMADA ÇİFT TERAPİSİ İŞE YARAR MI?

Bu sorunla terapiye gelen danışanların çift terapisi ve bireysel terapiyle ifade edilmeyen duygularına yönelik müdahaleler yapılarak anlayışa ve güvene dayalı yeni bir ilişki oluşturmaları mümkündür. Her terapi danışanlarda farkındalık oluşturmayı ve eyleme geçerek bu sorunları onarmayı hedeflemektedir. Çift terapisi de eşlerin birbirine yönelik duygu ve düşüncelerini fark edip onarmaya başladıkları ve daha güçlü bir ilişkinin ortaya konulabildiği süreçtir.

1.SORUNUNA UYGUN KİTAP OKUMAK

Danışanların sorunlarına hitap eden ve dili ağır olmayan kendi kendine yardım kitaplarından edinmeleri sürece olumlu katkı sağlamaktadır. Örneğin: panik atakla ilgili bilgiler içeren ve kısa uygulamalar barındıran bir kitap.

2. SEANS GÜNLÜĞÜ TUTMAK

Bazen imkanlara dayalı olarak seans aralıklarının fazla olmaya başladığı durumlar yaşayabiliriz. Seansların ardından o seansta bizim için etkili olan paylaşımları not almak ve bir sonraki seansa kadar ara ara okumak aynı zamanda terapi sürecinden kopmamızın önüne geçecektir. Aynı zamanda seans öncesi paylaşılmak istenen konunun not alınması da oldukça yararlı olacaktır.

3. PUANLAMA YAPMAK

Seansların ardından duygu durumuna ve soruna yönelik puanlamalar yapmak ilerleyişimi görmek ve motive olabilmek adına oldukça işe yaramaktadır. 

Örneğin: 

1. seans sorunun şiddeti 90

2. seans sorunun şiddeti 80

*Tüm bu önerilerin, terapistin bilgisi dahilinde ve ortaklaşa alınan kararlarla yapılması gerekir. Verilen bilgiler yalnızca klinik gözlemler ve araştırmaların bir ürünü olarak sunulmaktadır. 

1. İfade Edici Bir Araç Olarak Kullanımı: Oyunlar, bireylerin duygularını ve düşüncelerini ifade etmelerine yardımcı olabilir. Özellikle çocuklar için, duygularını sözcüklerle ifade etmekte zorlanabilirler, ancak oyunlar aracılığıyla duygularını rahatça ifade edebilirler.
2. Stresi Azaltma: Oyun terapisi, stresi azaltmaya yardımcı olabilir. Oyunlar aracılığıyla bireyler, günlük yaşamın getirdiği stres ve endişelerden uzaklaşabilir ve rahatlayabilirler.
3. Problem Çözme Becerilerini Geliştirme: Oyunlar, problem çözme becerilerini geliştirmek için ideal bir ortam sunar. Zorluklarla karşılaşma, stratejik düşünme ve alternatif çözümler bulma becerileri oyunlar aracılığıyla pekiştirilebilir.
4. Sosyal Becerileri Geliştirme: Oyunlar, bireylerin sosyal etkileşim becerilerini geliştirmelerine yardımcı olabilir. Grup oyunları, işbirliği yapma, empati kurma ve iletişim becerilerini artırabilir.
5. Özsaygıyı Artırma: Oyun terapisi, bireylerin özsaygısını artırmaya yardımcı olabilir. Başarılar elde etme, engellerle başa çıkma ve kendi yeteneklerini keşfetme süreci, bireylerin kendilerine olan güvenini artırabilir.
6. Duygusal Yönelim ve Farkındalık Geliştirme: Oyunlar aracılığıyla bireyler, duygusal deneyimlerini tanımak ve anlamak için bir fırsat bulabilirler. Bu da duygusal yönelimlerini daha iyi anlamalarına ve duygusal farkındalık geliştirmelerine yardımcı olabilir.

Oyun terapisi, birçok farklı mental sağlık sorunuyla başa çıkmak için etkili bir destekleyici terapi yöntemi olarak kabul edilir.

Bender-Gestalt Görsel Motor Algı Testi, Bender-Gestalt Görsel Motor Algı Testi genellikle 5 yaşından itibaren uygulanmaya başlanabilir. Ancak, testin yapıldığı yaş aralığı 6 yaş 6 ay ile 12 yaş 11 ay arasındadır. Bu yaş aralığı, çocukların gelişim seviyeleri ve testin amacı göz önüne alınarak belirlenmiştir. Bu yaş aralığında, çocukların görsel-motor algı becerilerinin belirlenmesi ve gelişimlerinin izlenmesi için testin en etkili olduğu düşünülmektedir. 

Çocukların görsel-motor algılarını değerlendirmek için özel olarak tasarlanmıştır. Çocuklara, basit geometrik şekiller gösterilir ve bu şekilleri kopyalamaları istenir. Çizimler, detaylı bir şekilde incelenir ve çocuğun görsel-motor becerileri hakkında değerli bilgiler sağlar. 

Çocukların hangi alanlarda güçlü olduklarını ve desteklenmeye ihtiyaçları olduğunu belirlemeye yardımcı olur. Test sonuçlarından yola çıkarak çocuğunuzun görsel-motor becerilerini desteklemek için özel bir geliştirme planı oluşturabilirsiniz. Bu plan, çocuğunuzun ihtiyaçlarına ve güçlü yönlerine göre şekillendirilir. 

Konya Bender Gestalt Görsel Motor Algı Testi uygulaması için Psiko Akış’ın profesyonel kadrosuna danışın.

Bireye özel olarak uygulanan test genellikle 50 ile 60 dakika arasında sürebilir. Frostig Görsel Algı Testi, 4 ila 8 yaş arasındaki çocuklara yönelik olarak tasarlanmıştır. 

Çocuklara çeşitli görsel görevler tanıtılır. Bu görevler genellikle desenlerin tamamlanması, desenlerin sıralanması veya figürlerin eşleştirilmesi gibi görsel algı becerilerini gerektirir. Çocukların her bir görevdeki tepkileri dikkatle kaydedilir. Bu, çocuğun görsel algı becerilerini ve problem çözme yeteneklerini değerlendirmek için önemlidir. Test tamamlandıktan sonra, çocuğun performansı dikkatle değerlendirilir. Sonuçlar, çocuğun görsel algı becerileri hakkında değerli bilgiler sağlar. 

Frostig Algı Testi, çocukların görsel algı becerilerindeki zorlukları erken tespit etme ve gerekli müdahaleleri planlama imkanı sağlar. Bu da çocukların daha iyi bir şekilde desteklenmesine olanak tanır. 

Konya Frostig Algı Testi uygulaması için Psiko Akış’ın profesyonel kadrosuna danışın.

Şimdi arkanıza yaslanın ve üzerinizde en yoğun hissettiğiniz, sizi zorlayan duygunuzu düşünün… Sırayla şu soruları yanıtlayın:

• Bu duygumun adı ne?
• Onu hissettikçe bedenimde ne gibi zorluklar yaşıyorum?
• Daha önce de buna benzer hissettiğim zamanlar oldu mu?
• Bu duyguyu hatırladığım kadarıyla ilk nerede ne zaman yaşadım?
• O anın benim için anlamı ne?
• Bu duyguyu yaşadığım en eski zamana gittiğimde dünya benim için nasıl bir yerdi?

Duygunuzu tanımlayıp tarihçesini gördükten sonra kendinize şunları sorabilirsiniz?

• Bu duygumun benden istediği ne?
• Ona ne verirsem huzurumu, sakinliğimi geri bulabilirim?
• Bu duyguyu yaşamadığım zamanlarda neyi farklı yapmıştım?
• Şimdi bunları ne ölçüde yapıyorum?

Duygusal keşfinizin ilk adımını gerçekleştirdiniz. Kendinizi ve duygusal süreçlerinizi daha yakından tanıyıp sorunlarınızın üstesinden gelmek için hemen bir uzman yardımıyla psikoterapiye başlayın!

Psiko Akış Yanında!

0531 923 80 62

Ebeveynlikte “işgal,” bir ebeveynin çocuğun hayatına gereğinden fazla müdahale etmesi, çocuğun kararlarını, düşüncelerini ve duygularını yönlendirme çabası olarak tanımlanabilir. İşgalci bir ebeveynlik yaklaşımı, çocuğun bireysel gelişimini engelleyebilir ve çocuğun kendi kimliğini oluşturmasını zorlaştırabilir.

Aşırı Kontrolcü Olmak

İşgalci ebeveynler, çocuğun hayatının her yönünü kontrol etmeye çalışır. Hangi arkadaşlarla zaman geçireceği, hangi aktivitelerde yer alacağı, hatta ne giyeceği gibi konularda sürekli olarak müdahale ederler. Bu, çocuğun bağımsız kararlar almasını zorlaştırır.

Duygusal Müdahale Etmek

İşgalci ebeveynler, çocuğun duygusal dünyasına da fazlasıyla müdahale edebilirler. Çocuğun hissettiği duyguları yönlendirmeye çalışmak, ne hissetmesi gerektiğini söylemek veya duygusal tepkilerini kontrol etmek, çocuğun duygusal gelişimini olumsuz etkileyebilir.

Yüksek Beklentiler ve Baskı

İşgalci ebeveynler, çocuklarından yüksek beklentiler içinde olabilirler ve bu beklentileri karşılamaları için çocuklarına baskı yapabilirler. Bu durum, çocuğun üzerinde büyük bir stres yaratabilir ve özsaygısını zedeleyebilir.

Çocuğun hayatını aşırı kontrol eden bir ebeveynlik tarzı, uzun vadede çeşitli olumsuz etkiler yaratabilir. Bu etkiler, hem duygusal hem de psikolojik düzeyde kendini gösterebilir.

Bağımsızlığı Sınırlanabilir

İşgalci ebeveynlik, çocuğun bağımsızlık geliştirmesini engelleyebilir. Çocuk, kendi başına kararlar alma, sorunları çözme ve hayatta karşılaştığı zorluklarla başa çıkma yeteneğini kaybedebilir.

Özsaygısı Düşebilir

Sürekli olarak ebeveynlerinin kontrolü altında olan çocuklar, kendi yeteneklerine güvenmekte zorlanabilirler. Kendi kararlarının ve tercihlerinin değersiz olduğunu hissedebilirler, bu da özsaygılarını zedeler.

Anksiyete ve Depresyon

Aşırı kontrol ve müdahale, çocuklarda anksiyete ve depresyon gibi ruhsal sağlık sorunlarına yol açabilir. Çocuklar, sürekli olarak ebeveynlerinin beklentilerini karşılamaya çalışırken, kendi duygusal ihtiyaçlarını ihmal edebilirler.

İlişki Sorunları

İşgalci bir ebeveynlik, çocuk ile ebeveyn arasında güvene dayalı sağlıklı bir ilişkinin gelişmesini engelleyebilir. Çocuk, ebeveynine karşı güven kaybı yaşayabilir veya ebeveyniyle olan ilişkisini zorlayıcı ve stresli bulabilir.

Sağlıklı Sınırlar ve Destekleyici Ebeveynlik

Çocuğun bireysel gelişimini desteklemek ve sağlıklı bir ilişki kurmak için, ebeveynlerin belirli sınırları koruması önemlidir. Sağlıklı sınırlar, çocuğun bağımsızlığını ve özsaygısını geliştirirken, aynı zamanda güvenli ve sevgi dolu bir ortamda büyümesini sağlar.

1.Çocuğun Kararlarına Saygı Duyun

Çocuğun kendi kararlarını vermesine izin vermek, onun bağımsızlığını geliştirmesine yardımcı olur. Ebeveynler, rehberlik etmekle birlikte, çocuğun tercihlerini ve kararlarını desteklemelidir.

2.Duygusal Destek Sağlayın

Çocuğun duygusal deneyimlerini kabul etmek ve ona duygusal destek sunmak, onun duygusal gelişimini olumlu yönde etkiler. Ebeveynler, çocuğun duygularını yönlendirmek yerine, bu duyguları anlamaya ve ifade etmeye teşvik etmelidir.

3.Esneklik ve Sabır

Her çocuk farklıdır ve kendi hızında gelişir. Ebeveynlerin, çocuklarının ihtiyaçlarına ve gelişim hızlarına göre esnek olmaları, onların sağlıklı bir şekilde büyümelerine katkıda bulunur.

4.İletişim ve Güven

Açık ve dürüst iletişim, ebeveyn-çocuk ilişkisini güçlendirir. Ebeveynler, çocuklarının duygularını, düşüncelerini ve ihtiyaçlarını dinlemeli ve onlara güven vermelidir.

Ebeveynlik, sevgi, destek ve rehberlik sunmayı gerektiren karmaşık bir süreçtir. Ancak, bu süreçte aşırı müdahaleci bir tutum, çocuğun gelişimini olumsuz yönde etkileyebilir. “Çocuğumu işgal mi ediyorum?” sorusu, ebeveynlerin kendi davranışlarını gözden geçirmeleri için önemli bir başlangıç noktasıdır. Ebeveynlerin, çocuklarına sağlıklı sınırlar içinde sevgi ve destek sunarak, onların bağımsız, özgüvenli ve duygusal olarak sağlıklı bireyler olarak yetişmelerine katkıda bulunmaları gerekmektedir.

SORUNLARININ ÇÖZÜMÜNDE YANINDAYIZ!

0531 923 80 62

PSİKO AKIŞ – KONYA

1.Duygusal Bağlantıyı Güçlendirme

Çiftler arasında empati kurma ve duygusal ihtiyaçları anlama ilişkide derin bir bağ oluşturmanın temelini oluşturur.

2.İletişim Becerilerini Geliştirme

İletişim, sağlıklı bir ilişkinin temelidir. Duyguların ifade edilmesi, anlaşılması ve karşılıklı saygı gösterilmesi, ilişkide iletişimin güçlenmesine zemin hazırlar.

3.Çatışma Yönetimi ve Çözüm Odaklılık

Her ilişkide çatışmalar kaçınılmazdır ancak önemli olan çatışmanın nasıl yönetildiğidir. Ortak hedeflere odaklanarak çatışmaların çözümü için birlikte çalışmak ve birbirlerine destek olmak ilişkinin sağlığını korur.

4.Güven ve Bağlılık Oluşturma

Her iki partnerin de birbirlerine güvenebileceğini hissetmeleri ve bağlılık duygusunu yaşamaları, ilişkiyi kuvvetlendirebilir.

5.Kişisel ve Ortak Büyüme İmkanı

Çift terapisi, sadece ilişkiyi iyileştirmek amacıyla değil, bireysel ve ortak ihtiyaçlara da alan açmaya olanak tanır. Her iki partnerin bireysel gelişmesini desteklerken, ilişkinin de büyümesini sağlar.

Çift terapisiyle iletişim becerilerini geliştirme, duygusal bağlantıyı güçlendirme ve çatışma yönetimi gibi konularda çiftlere rehberlik eder. Birlikte çalışarak, çiftler daha sağlıklı, tatmin edici ve bağlı bir ilişki sürdürebilirler. Aynı zamanda aile veya ilişki içindeki dinamikleri anlamak ve değişimi kolektif olarak yönlendirmek, ilişkideki dengenin yeniden kurulmasına yardımcı olabilir.

Bu süreçte psikolojik destek almak için bizlere ulaşın.

Kaygı, aşırı bir hale geldiğinde, sürekli bir hal aldığında bozukluk olarak görülebilir.

Ne Kadar Yaygın?

Kaygı bozukluğu, toplumda çok yaygın görülen bir sorundur. Toplumdaki 10 kişiden 2′ sinde kaygı bozukluğu görülmektedir.

Kaygı Bozukluğunu Nasıl Anlarım?

• Huzursuzluk
• Olumsuz düşünceleri kontrol edememe
• Odaklanmada zorluk
• Uyku sorunu
• Yorgunluk
• Bedensel ağrılar
• Gerginlik
• Nefes darlığı
• Baş dönmesi
• Olumsuz olay ve ortamlardan kaçınma

belirtilerinden birkaçını yaşamak, kaygı bozukluğu yaşadığını gösterebilir.

Kaygı Bozukluğu Türleri

• Yaygın Kaygı Bozukluğu: En az 6 ay boyunca günlük yaşamın büyük bir çoğunluğunda endişe yaşamak,
• Panik Atak: Terleme, titreme, kalp çarpıntısı vb. sorunlar yaşayıp tekrar panik atak geçirme korkusu yaşamak,
• Fobiler: Bir nesne veya durumdan aşırı korkmak ve uzaklaşmak,
• Agorafobi: Kalabalık ve kapalı ortamlardan korkmak, evde yalnız kalamamak,
• Sosyal Kaygı Bozukluğu: Sosyallik gerektiren durumlardan, özellikle yeni kişilerle tanışırken ve yeni ortamda bulunurken utanç ve çekingenlik yaşama

olarak özetlenebilir.

Kaygı bozukluğu, psikoterapi ile çözülen bir sorundur. Merkezimizde kaygı bozukluğu, en çok çalışılan konulardan bir tanesidir. Bilişsel Davranışçı Terapi, Duygu Odaklı Terapi ve sana en uygun terapi yöntemleriyle beraber kaygılarının üstesinden gelebiliriz.

-PSİKO AKIŞ PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK MERKEZİ

Depresyona yönelik iyileştirici yaklaşımlar arasında ise ‘EKT, Işık Tedavileri ve Psikoterapiler’ sıklıkla kullanılmaktadır.

Psikoterapiler arasında en yaygın kullanılan yöntemler:

•         Psikodinamik Psikoterapi
•         Bilişsel Davranışçı Terapi
•         Davranış Terapisi
•         Kişilerarası Psikoterapi’ dir.

Özellikle Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT)’ nin ‘boşanmış kadınların, kanser hastalarının, madde yoksunluğu yaşayan bireylerin ve görme engelli bireylerin’ depresyon düzeyleri üzerinde etkili olduğu kanıtlanmıştır.

Kişilerarası Psikoterapinin ise ‘ergenler, doğum sonrası depresyon yaşayan bireyler, askerler ve yaşlı bireylerin’ depresyon düzeyleri üzerinde ciddi etkileri olduğu belirtilmektedir.

Aynı zamanda depresyon tanısı almış bireylerin stresle başa çıkma tutumlarının da oldukça düşük olduğu görülmektedir. Depresyondaki bireylerin, işlevsel olmayan stresle başa çıkma tutumlarının oldukça fazla olduğu da belirtilmektedir. İşlevsel olarak stresle başa çıkmak için 2 yol bulunmaktadır:

1-Problem Odaklı Başa Çıkma

Problemin çözülmesi adına belirli adımları uygulama, farklı fikirleri test etme, yeni fikirler üretme ve çözüm için bilinçli bir çabanın ortaya konması problem odaklı başa çıkma olarak açıklanmaktadır.

2- Duygu Odaklı Başa Çıkma

Stres verici durumlara yüklenen anlamı değiştirerek veya stres veren durumlara karşı ortaya koyduğumuz duyguları kontrol ederek kişinin yaşadığı duyguları tanıması, bu duyguları ifade etmesi ve kendisini daha pozitif hissetmesini içeren yaklaşım ise duygu odaklı başa çıkma olarak açıklanmaktadır.

KAYNAKÇA

• Asutay, A., Karaaziz. M. (2023). Depresyon ve bilişsel davranışçı terapi üzerine sistematik bir derleme. Uluslar arası Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi, 10(91), 118-123.
• Basut E. (2006). Stres, başa çıkma ve ergenlik. Turk J Child Adolesc Ment Health. 13, 31-3.
• Mete, H.E. (2008). Kronik hastalık ve depresyon. Klinik Psikiyatri Dergisi, 11 (Ek 3), 3-18.
• Özarslan, Z., Fıstıkcı, N., Keyvan, A., Uğurad, Z.I. & Saygılı, S. (2013). Depresyon hastalarının stres ile başa çıkma stratejileri. Marmara Medical Journal, 26, 130-5.
• Öztekin, E., Karaoğlu, K.M. (2019). Depresyonun kişilerarası psikoterapisinin klinik alandaki rolü: Bilişsel davranışçı terapiler ve medikal tedavilerle karşılaştırma çalışmalarına ilişkin bir derleme. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 3(5), 111-118.